uitgesproken door Joke Visser op: 9 januari 2011
Lieve mensen van de Ekklesia. Weer een preekje in drie delen.
Zonet de viering over zaaien om te oogsten. Het leek ons wel goed
om die vergelijking met zaaien door te trekken in onze
nieuwjaarstoespraak ter bemoediging ende vermaak.
2010, weer een jaar met veel activiteiten. Vieringen die weer pareltjes waren, serieus, een prachtig vier-jaar om op terug te kijken, vieringen over de psalmen, de Bergrede, over het werk van Buber, Thomasvieringen, stiltevieringen en het boek der Wijsheid. overledenen zijn herdacht en er is met liefde gedacht aan nieuwgeborenen. Ook de filmvertoning van Il Vangelio Secondo Matteo smaakte naar meer. Veelvormig, divers in die zin ook redelijk voldoend aan onze kenmerken van jaarplan en vieringen van een paar jaar terug. Wat ontbrak was het lichaamsgebed. In geen van de vieringen is dit terug te vinden geweest, in een enkele viering was nog het Onze Vader te horen vanuit het Aramees.
2010 was ook het jaar van het geluid. Een
ramp voor de slechthorenden onder ons, de steeds terug.kerende beelden
van machteloze kosters op weg naar Anjes nek, het gepiep en geknars, de
reeks oplossingen en de doorgebrachte uren in de Bart van Einar, Cees
en anderen. Maar: victorie. De ellende werd getraceerd bij een
versterker uit de oudheid: Er is nu een ringleiding, er is een nieuwe
versterker en er is geluid en Anje riep dat het goed was!!!! E.e.a.
heeft een mooie relatie met Onder de Bogen en St. waardevol Erfgoed
mede ten gevolg.
Meer Geluid: de jongeman die onze zang begeleidt ontpopte zich
steeds meer als begeleider, nee, als leider. Wij volgen een geweldige
pianist/begeleider in onze Eric. Dank je wel. Dat je af en toe boos
bent als de liedkeuze niet naar je zin is: o.k Kunnen we
hebben.
Ook
was 2010 het jaar van de geboorte van de Haagse Dominicus. In aanvang
liepen we tegen dubbelingen op. Zowel inhoudelijk als feitelijk.
De inhoudelijke dubbeling betrof de vraag: waarom doen ze wat wij ook
voorstaan? Waarom de Ekklesia hier niet nadrukkelijker bij betrokken?
Ook de dubbelgeboekte data leverden ongemak.
Dit zaaien zonder check met de buurboer gaf in aanvang bij enkele
mensen, waaronder ikzelf geen goed gevoel over de vruchten.
Gesprek gaf lucht. Ook het proeven van de eerste vruchten gaf lucht.
Er is ruimte voor alle vruchten, de goede wil tot afstemming gaf rust.
Gaan we naar het tweede deel van deze toespraak:
Waar zijn we in 2011 op uit als Ekklesia Den Haag?
We
zien: nieuwe mensen die actief zijn. Marieke in de stuurgroep, Louwrien
en Mirjam en Gert actief in de vieringen. Nieuwe andere enthousiaste
bezoekers in de vieringen. Wat een ontzettend fijn! Zonder nieuwe
mensen en nieuwe impulsen veroudert het zaaigoed, verandert er te
weinig.
In 2010 werd gezaaid in de trant van de traditie
van de Ekklesia, We blijven voelen wat het betekent als je de
actualiteit van nu leeft in de waarden van de oude verhalen en erkennen
de wortels van de joods-christelijke traditie.
Ook blijft het erkennen en waarderen van de diversiteit in onze
groep essentieel. Dat brengt ons wel tot de vraag hoe het staat met ons
“proefpolder zijn”, want toelaten van “anders” is niet zonder meer
vanzelfsprekend gebleken.
Wat is de blikrichting van de
Ekklesia Den Haag met het oog op de komende jaren. Traditioneler?
Feelgood-vieringen? Of mag het lastig en ongemakkelijk, zoals het hoort
naar mijn idee?
Dichter op de eigen wortels? Of zoekend –
vanuit die wortels – naar wat ons bindt met anderen? Wat is de weg van
de wijsheid? Hoe ver te gaan op wegen van verbinding?
In december
bezocht ik in het kielzog van Cees een vredesviering van de
soefi-beweging in de Anna Pawlonastraat. Een viering in aanwezigheid
van leiders van 7 wereldgodsdiensten. Wow. Dat dit kan. Is dit iets
voor de Ekklesia als we nadenken over verbindingen of zoeken we dan
toch liever in de richting van de traditie?
Mij viel op dat men snel in algemene wijsheden sprak, weinig prikkelend
EN: je mocht niet meezingen. Wel een bijzonder mooie sfeer, rust en die
intentie tot verbinding.
Is dit een vraag voor het nieuwe jaar voor de Ekklesia? Op wat
voor manier ben je uitnodigend naar anderen en nieuwsgierig naar hun
spirituele mores en wortels?
Nieuwsgierig, creatief en wijs. Die drie kwaliteiten wenst de
stuurgroep jullie en ons van harte toe. Het zit er in. Toch?
Misschien organiseert de stuurgroep een rondetafelgesprek met andere wijsheidszoekers in de stad? Wellicht is er ruimte voor gesprek over koers en beleid, over de vraag wat het betekent basisgroep te zijn in een veranderende stad. Hoe zaait een mens het dichtst aan het hart?
Losgewoeld, opgeschud, luchtig, genietend en ruimtebiedend, dat wensen wij onszelf in een Ekklesia Den Haag toe voor 2011.
Uw stuurlui
